ศรวณะ

ศรวณะเป็นนักษัตรลำดับ 22 ครอบช่วง มกร 10°00′–มกร 23°20′ บนวงนิรายนะ กว้าง 13°20′ ดาวเจ้านักษัตรในลำดับวิมโศตตรีคือจันทร์ ต้องแยกดาวนี้ออกจากดาวเจ้าราศีและดาวที่เข้ามาสถิตจริง

แบ่งช่วงนี้เป็นสี่บาท บาทละ 3°20′: บาท 1 มกร 10°00′–มกร 13°20′, บาท 2 มกร 13°20′–มกร 16°40′, บาท 3 มกร 16°40′–มกร 20°00′, บาท 4 มกร 20°00′–มกร 23°20′. จันทร์กำเนิดที่ต้นช่วงจะเหลือทศาจันทร์มากกว่าจันทร์ปลายช่วง; ต้องใช้ตำแหน่งจริงจึงคำนวณวันหมดทศาได้

คำชวนวิเคราะห์คุณภาพที่ต้องตรวจข้อความคติรายตัวคือ “การฟังและเรียนรู้” ตัวอย่างการตั้งคำถาม: ผู้สอนต้องฟังผู้เรียนและตรวจความเข้าใจ นี่เป็นแนวตั้งคำถาม ไม่ใช่สูตรทำนายของอาจารย์ ให้ตรวจภพ ดาว และข้อเท็จจริงของกรณีก่อนใช้

ตัวอย่างคำนวณช่วงต้น: ถ้าจันทร์กำเนิดอยู่ มกร 11°40′ จะเข้าศรวณะมาแล้ว 100 ลิปดา เหลือ 700 จาก 800 ลิปดา มหาทศาแรกของจันทร์จึงเหลือ 10 × 700 ÷ 800 = 8.75 ปี ตามหน่วยปีในบททศา ค่านี้บอกระยะเวลา ไม่ได้บอกเหตุการณ์ว่าจะดีหรือร้าย

ตัวอย่างคำนวณช่วงท้าย: ถ้าจันทร์อยู่ มกร 18°20′ ภายในศรวณะ จะเข้าไปแล้ว 500 ลิปดา เหลือ 300 ลิปดา มหาทศาจันทร์จึงเหลือ 10 × 300 ÷ 800 = 3.75 ปี ผลต่างจากตัวอย่างแรกเกิดจากตำแหน่งจันทร์ ไม่ใช่การเปลี่ยนดาวเจ้าฤกษ์; ทั้งสองจุดอยู่ในนักษัตรเดียวกัน

วิเคราะห์เพิ่มเรื่อง “การฟังและเรียนรู้”: ผู้สอนต้องฟังผู้เรียนและตรวจความเข้าใจ นำคำถามนี้ไปตรวจหน้าที่งาน ผู้เกี่ยวข้อง ต้นทุน รายรับ และผลที่เกิดจริงโดยดูภพ ดาวเจ้าราศี ดาวเจ้าฤกษ์ และดาวสัมพันธ์พร้อมกัน ตำแหน่งจันทร์ในศรวณะอย่างเดียวไม่กำหนดอาชีพ อาหารที่เหมาะ หรือรายได้ของใคร

วิธีใช้ในดวงจริง: ยืนยันวันเวลาและสถานที่เกิด เลือกวิธีคำนวณนิรายนะเดียวกัน หาองศาจันทร์ที่ไม่ปัดก่อนคำนวณ ตรวจรอยต่อนักษัตร แล้วค่อยหาเศษทศาแรก เมื่อต้องแปลงเศษปีเป็นวันเริ่ม–สิ้นสุด ให้ใช้กติกาปี เดือน และวันที่ของระบบทศาที่เลือกอย่างสม่ำเสมอ