ขอบเขต: ความหมายเชิงสัญลักษณ์ของอาหารไม่ใช่ข้อมูลโภชนาการหรือการรักษา

สีหรืออาหารในผังเป็นภาษาสัญลักษณ์ของตำรา ไม่บอกสารอาหาร อาการแพ้ ปริมาณปลอดภัย หรือผลการรักษา การใช้สมุนไพรต้องดูข้อบ่งใช้ ปฏิกิริยาระหว่างยา และผู้เชี่ยวชาญจริง

หากผู้เรียนถามว่าควรกินอาหารสีขาวเพราะจันทร์อ่อนหรือไม่ คำอ่านทำได้เพียงอธิบายคติสิ่งแทนจันทร์ ไม่ควรออกใบสั่งอาหารจากดวง

คำว่า “ร้อน” ในภาษาธาตุของคำสอนไม่เท่ากับอุณหภูมิปลอดภัยของอาหาร และคำว่า “เย็น” ไม่บอกว่าของนั้นเหมาะกับผู้ป่วย ตัวอย่างซุปอุ่นอาจดีต่อความสบายใจ แต่ประเด็นโซเดียมหรือการแพ้ต้องตรวจจากข้อมูลอาหารจริง

เมื่อตอบคำถามผู้กิน ให้เปลี่ยนจากชื่อดาวไปสู่ส่วนผสม ปริมาณ วิธีเก็บ และข้อมูลสุขภาพเฉพาะคน ภาพสัญลักษณ์ยังใช้เล่าเรื่องวัฒนธรรมได้โดยไม่กลายเป็นคำแนะนำรักษา

ขอบเขตการใช้: ภาษาสี รส และธาตุช่วยอธิบายคติหรือออกแบบคำถาม แต่การเลือกกินจริงขึ้นกับส่วนผสม ปริมาณ การแพ้ โรคประจำตัว และคำแนะนำผู้เชี่ยวชาญ ดาวในผังไม่ตรวจเชื้อ การปนเปื้อน หรือความปลอดภัยของอาหาร

ตัวอย่างเพิ่ม: คนสองคนกินขนมสีขาวเหมือนกัน แต่คนหนึ่งแพ้นม อีกคนไม่มีอาการ สีจึงไม่พอจะให้คำแนะนำเดียวกัน การอ่านดวงอาจกล่าวถึงความหมายเชิงสัญลักษณ์ของสีได้ ส่วนการตัดสินเรื่องอาหารต้องใช้ข้อมูลของคนและผลิตภัณฑ์จริง